வேண்டுவன

எல்லைக்கோடுகள் இல்லாத
பூமி வேண்டும்

எழுத்தறிவில்லாதவர்
இல்லாமல் வேண்டும்

வறியவர் வாழ்க்கை
வளம்பெற வேண்டும்

வானம் எங்கள்
வசமாக வேண்டும்

டீக்கடை பெஞ்சுகள்
ஒழிந்திட வேண்டும்

தீவிரவாதிகள்
அழிந்திட வேண்டும்

நிறவெறி இல்லாத
மனிதர்கள் வேண்டும்

மதவெறி இல்லாத
சமூகங்கள் வேண்டும்

நதிநீர் எல்லாம்
நாட்டுடமையாக வேண்டும்

நாளெல்லாம் உழைத்திடும்
நல்லுடல் வேண்டும்

நீதி வழுவா
அரசொன்று வேண்டும்

நிம்மதியாய் மக்கள்
வாழ்ந்திட வேண்டும்

நித்திய இளமை
நான் பெற வேண்டும்

நீர்வீழ்ச்சியின் வேகம்
எனக்குள் வேண்டும்...

இறைவனிடம் ஓரு கேள்வி

பூவிற்குள்
நறுமணத்தை
புதைத்து வைத்தாய்

மண்ணுக்குள்
வளத்தை
நிறைத்து வைத்தாய்

கற்களுக்குள்
கலையை
ஒளித்து வைத்தாய்

மேகங்களில்
மழையை
உறைத்து வைத்தாய்

நெருப்பினுள்
வெப்பத்தை
உருக்கி வைத்தாய்

காலச்சக்கரத்தினுள்
காவியங்களை
படைத்து வைத்தாய்

ஓசைகளில்
மொழிகளை
பரப்பி வைத்தாய்

கதிரவனுக்குள்
பிரபஞ்சத்தை
அடக்கி வைத்தாய்

அணுவிற்குள்
சக்தியை
அடைத்து வைத்தாய்

இத்தனையும்
வைத்த என் இறைவா!
மனிதனுக்குள்
மட்டும் ஏன்
மனிதத்தை வைக்க
மறந்து வைத்தாய்?

XEROX COPY

பெண்ணே!
நானும் ஒரு
Xerox Machine தான்

கண்களால்
உன்னை பிரதி
எடுத்துவிட்டேன்

நகல்கள்
எல்லாம் கவிதைகளாய்....

என் காதல்

மலருக்குள்
உறைந்திருக்கும்
மதுவைப்போல்

உன் மனதிற்குள்
மறைந்திருப்பதுதானடி
என் காதல்

நிலவும் நானும்

அமாவாசை
வானமாய்
இருந்தேனடி நான்

உன் காதலால்
வளர்பிறையானேன்

நிறைமதியாய்
நிறைவு பெறுவது
எப்போது?

அதுவரை
உள்ளங்கையில்
உள்ளத்தை தாங்கி
உனக்காக
காத்திருப்பேன்

காதல்

காதல் ஓரு
அழகிய
ரோஜாச்செடி

இதில் பூப்பறித்து
புன்னகைத்தவர் சிலர்.

முள் தைத்து
மதி கெட்டவரோ பலர்.

வறுமை

தாய்க் கொடுத்த
அன்புசெல்வம்

தந்தைக் கொடுத்த
அறிவுசெல்வம்

குருக் கொடுத்த
கல்விசெல்வம்

இயற்கை கொடுத்த
வளமான செல்வங்கள்

இவற்றையும் மீறி
இந்த திருநாட்டில் வறுமை

ஊழ்வினை உறுத்து
வந்து ஊட்டியதல்ல

இங்குள்ளவர் மனவினை
உறுத்தாததால் வந்தது

பொதுவுடமை என்று
தத்துவம் பேசி
பொதுமக்கள் உடைமைகளை
தம்முடைமையாக்கிய
மனிதப்பதர்கள் தந்தது

விதைப்போம்
வளர்ச்சி விதைகளை
வேரறுப்போம்
ஊழல் களைகளை!

நிச்சயம் ஒருநாள்
இந்த தேசம்
செல்வத்திளைத்திருக்கும்..

மதம்

பள்ளி சேர்க்கை
விண்ணப்ப படிவத்தில்
நிரப்ப வேண்டிய
ஒரு பகுதி...
மதம்?

தன் தந்தை
எந்த மதம்
என்று தெரியாமல்
விழித்தான்
அந்த விலைமாதுவின் மகன்...

காலத்தின் நம்பிக்கைத் துரோகம்

கால் நூற்றாண்டாய்
காத்திருக்கிறொம்
விடியலுக்காக...
விடுதலைக்காக...

எங்கள் பூமியை
நீர் சூழ்ந்திருப்பதனால்தான் என்னவோ
எங்கள் நம்பிக்கைகளும்
நீர்த்துப் போய்விட்டன

நிலுவையில் உள்ள எங்கள்
நிம்மதி
நிர்மூலம் ஆனதுதான்
நிதர்சனம்

போரினால்
புண்பட்ட எங்கள்
பூமி
பண்படுவது எந்நாளோ?

துவண்டு போயின
எங்கள் உள்ளங்கள்
காலமே!
நீ செய்த
நம்பிக்கைத் துரோகத்தால்...

பிறவி அகதி

யாழ்ப்பாணம்...
நடுநிசி நேரம்...
அவளுக்கோ நிறைமாதம்...

குண்டுவீச்சில் இறந்த
கணவன் நினைவால்
கண்ணோரம் ஈரம்...

கையில் இருந்ததெல்லாம்
கொடுத்து விசைப்படகேறினாள்.

வைகறையில்
இந்திய எல்லையில்
ஒரு மணற்திட்டில்...

விடிந்ததும்
இந்திய கடற்படை
உதவியுடன்
மண்டபம் அகதிகள் முகாமில்...

அங்கேசுகப்பிரசவம்...
பெற்றெடுத்தாள்
ஒரு அழகியஆண்பிள்ளையை
பிறக்கும்போதே அகதியாய்...

ஈன்றப்பொழுதே
துடிதுடித்தாள்
தன் மகனை
அகதி எனக் கேட்டத்தாய்...