உன் விழிகள்....

மௌனமெனும்
தேவமொழியின்
எழுத்து வடிவம்தான்
உன் விழிகளோ!

மோகம்

உள்ளமெனும்
பால் குடத்தில்
ஒருதுளி நஞ்சாய்
மோகம்

மெல்ல அது
ரத்தநாளங்களில்
பரவ
எனது யாக்கை
எனக்கே எதிரியானது

மோகத்தை கொன்றுவிடு
அல்லல் எந்தன்
மூச்சை நிறுத்திவிடு என
பாரதி வேண்டியதின்
ரகசியம் புரிந்தது